KRONIKA WYDARZEŃ
W 2025 ROKU
LUTY
Alesia Adamovich
Alesia Adamovich złożyła krótką wizytę w Mochnartem. Jest młodą autorką i redaktorką książek artystycznych dla dzieci, które ilustruje własnymi rysunkami. Pochodzi z Oszmiany, a obecnie mieszka w Warszawie.
Podczas pobytu w Mochnartem zorganizowaliśmy spotkanie z Aliną Wawrzeniuk, autorką białoruskich podręczników dla dzieci w Polsce.
![]()
Podczas pobytu w Mochnartem zorganizowaliśmy spotkanie z Aliną Wawrzeniuk, autorką białoruskich podręczników dla dzieci w Polsce.
MARZEC
Olga Kisseleva
Olga Klip
Carolina Poliakova
Pasha XYZ
Krótkoterminowa rezydencja artystyczna w Mochnartem połączyła francuską artystkę rosyjskiego pochodzenia Olgę Kisselevą oraz białoruską doradczynię artystyczną Olgę Klip, mieszkającą w Warszawie. Projekt był częścią międzynarodowej inicjatywy Kisselevej EDEN, która bada koncepcję pamięci natury, w szczególności „pamięci drzew”.
Podczas pobytu Kisseleva, wspólnie z Christophem Petiot, zainstalowała sensory na wiekowych dębach w Puszczy Białowieskiej — jednym z ostatnich pierwotnych lasów Europy. Urządzenia te rejestrują impulsy elektromagnetyczne drzew i przekształcają je w formy wizualne, umożliwiając odbiorcom percepcję „głosu” natury.
![]()
Praca ta rozwija wcześniejszą instalację artystki „Trees of Memory: Roots and Runners”, prezentowaną w Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA w Gdańsku, w której odnosiła się do tragedii Babiego Jaru oraz roli drzew jako milczących świadków historii.
W towarzystwie Olgi Klip, która pełniła rolę mediatorki i badaczki, rezydencja zaowocowała również prezentacją w Paryżu zatytułowaną „Terrain d'Exil: de Bialowieża jusqu'à Paris”, zaprezentowaną na Uniwersytecie Paris Panthéon-Sorbonne.
![]()
Rezydencja przyczyniła się do szerszego dialogu na temat pamięci, ekologii oraz roli sztuki w podejmowaniu zarówno historycznych, jak i współczesnych tematów.
︎︎︎ Olga Kisseleva ︎
︎︎︎ Olga Klip ︎
Podczas pobytu Kisseleva, wspólnie z Christophem Petiot, zainstalowała sensory na wiekowych dębach w Puszczy Białowieskiej — jednym z ostatnich pierwotnych lasów Europy. Urządzenia te rejestrują impulsy elektromagnetyczne drzew i przekształcają je w formy wizualne, umożliwiając odbiorcom percepcję „głosu” natury.
Praca ta rozwija wcześniejszą instalację artystki „Trees of Memory: Roots and Runners”, prezentowaną w Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA w Gdańsku, w której odnosiła się do tragedii Babiego Jaru oraz roli drzew jako milczących świadków historii.
W towarzystwie Olgi Klip, która pełniła rolę mediatorki i badaczki, rezydencja zaowocowała również prezentacją w Paryżu zatytułowaną „Terrain d'Exil: de Bialowieża jusqu'à Paris”, zaprezentowaną na Uniwersytecie Paris Panthéon-Sorbonne.
Rezydencja przyczyniła się do szerszego dialogu na temat pamięci, ekologii oraz roli sztuki w podejmowaniu zarówno historycznych, jak i współczesnych tematów.
︎︎︎ Olga Kisseleva ︎
︎︎︎ Olga Klip ︎
Carolina Poliakova, białoruska artystka wizualna, performerka i wokalistka, niedawno odwiedziła Mochnarte w towarzystwie fotografa Pashy XYZ. Podczas wizyty przeprowadzili kilka sesji fotograficznych w lesie. Funkcjonariusze Straży Granicznej dwukrotnie nawiązali z nimi kontakt, co przebiegło w przyjaznej atmosferze. Udało im się uchwycić na zdjęciach samotnego wilka w pobliżu naszej miejscowości oraz udokumentować lokalną architekturę, którą planują wykorzystać w swoich projektach artystycznych.
Carolina badała również możliwości realizacji teledysku dla swojego kobiecego zespołu wokalnego SPIEVY.
![]()
︎︎︎ Carolina Poliakova ︎
Carolina badała również możliwości realizacji teledysku dla swojego kobiecego zespołu wokalnego SPIEVY.
︎︎︎ Carolina Poliakova ︎
KWIECIEŃ
Volha Maslouskaya
Raman Tratsiuk
(Grupa Bergamot)
Volha Maslouskaya przyjechała do Mochnarte, aby kontynuować swój projekt „Postcards from the Homeland” — cykl artystyczno-badawczy rozpoczęty w 2021 roku. Rezydencja koncentrowała się na rozwijaniu jego aspektów koncepcyjnych i praktycznych, ze szczególnym uwzględnieniem pocztówek przedstawiających dziką przyrodę. Pobliska Puszcza Białowieska stanowiła ważny kontekst naturalny dla tej pracy.
Podczas jej pobytu doszło do nieoczekiwanego i dramatycznego zdarzenia: śmiertelnej walki dwóch samic bociana o gniazdo. Jedna z nich została zabita, jej jaja wyrzucone, a samiec wkrótce zaakceptował nową partnerkę. Maslouskaya udokumentowała to zdarzenie w materiale wideo, w tym poruszającą scenę, w której niesie martwego ptaka.
Pod koniec rezydencji dołączył do niej Raman Tratsiuk, białoruski artysta mieszkający w Poznaniu. Wspólnie, jako grupa Bergamot, stworzyli materiał wideo w Mochnartem, częściowo nagrany na trampolinie, który został później zaprezentowany na festiwalu białoruskiej sztuki wideo współczesnego SAMASIEJ.
![]()
︎︎︎ Grupa Bergamot
Podczas jej pobytu doszło do nieoczekiwanego i dramatycznego zdarzenia: śmiertelnej walki dwóch samic bociana o gniazdo. Jedna z nich została zabita, jej jaja wyrzucone, a samiec wkrótce zaakceptował nową partnerkę. Maslouskaya udokumentowała to zdarzenie w materiale wideo, w tym poruszającą scenę, w której niesie martwego ptaka.
Pod koniec rezydencji dołączył do niej Raman Tratsiuk, białoruski artysta mieszkający w Poznaniu. Wspólnie, jako grupa Bergamot, stworzyli materiał wideo w Mochnartem, częściowo nagrany na trampolinie, który został później zaprezentowany na festiwalu białoruskiej sztuki wideo współczesnego SAMASIEJ.
︎︎︎ Grupa Bergamot
MAJ
Andrey Ahtyrski
Uladzimir Hramovich
Andrey Ahtyrski, ukraiński artysta i profesor sztuki mieszkający w Odessie, był zaplanowany jako uczestnik rezydencji w Mochnartem w maju. Niestety, z powodu ograniczeń związanych z wojną nie uzyskał zgody na opuszczenie Ukrainy. W rezultacie został naszym pierwszym rezydentem zdalnym, realizując program online we współpracy ze swoim kolegą, białoruskim artystą Uładzimirem Hramoviczem.
Rezydencja ta zakończyła się wystawą prezentującą rysunki Ahtyrskiego, powstałe podczas bombardowań Odessy w schronie, a następnie przesłane do Mochnarte pocztą, wraz z obiektem rzeźbiarskim wykonanym przy użyciu druku 3D. Uładzimir Hramovicz pełnił rolę kuratora tej wystawy zatytułowanej „Loss of Mass or Sketches from Bomb Shelters”. Sam artysta określił swoje prace jako „mój wizualny dziennik wojny — sposób na uchwycenie lęku, adrenaliny, bezradności oraz próby przetrwania poprzez sztukę”.
Wystawa cieszyła się dużym zainteresowaniem wśród odwiedzających Mochnarte w tygodniach następujących po jej otwarciu.
![]()
Rezydencja ta zakończyła się wystawą prezentującą rysunki Ahtyrskiego, powstałe podczas bombardowań Odessy w schronie, a następnie przesłane do Mochnarte pocztą, wraz z obiektem rzeźbiarskim wykonanym przy użyciu druku 3D. Uładzimir Hramovicz pełnił rolę kuratora tej wystawy zatytułowanej „Loss of Mass or Sketches from Bomb Shelters”. Sam artysta określił swoje prace jako „mój wizualny dziennik wojny — sposób na uchwycenie lęku, adrenaliny, bezradności oraz próby przetrwania poprzez sztukę”.
Wystawa cieszyła się dużym zainteresowaniem wśród odwiedzających Mochnarte w tygodniach następujących po jej otwarciu.
CZERWIEC
SPIEVY
Carolina Poliakova
Nadya Sayapina
Mila Kotka
Nadya Sayapina
Mila Kotka
Kobiecy zespół muzyczny SPIEVY, tworzony przez białoruskie emigrantki mieszkające w Warszawie, zrealizował teledysk w Mochnartem. Grupa, wykonująca tradycyjną muzykę ludową, prowadzona jest przez Rusię, a zarządzana przez Carolinę Poliakovą. Zespół znany jest z występów podczas różnych wydarzeń artystycznych, w tym otwarcia Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie oraz wernisaży w galerii Gunia–Nowik.
Osiem członkiń SPIEVY, w tym artystka Nadya Sayapina oraz Mila Kotka, spędziło dwa dni na realizacji nagrań w Mochnartem, pracując od świtu aż do deszczowej nocy. Produkcję nadzorowała Natalia Strzelczyk, a zdjęcia realizował zespół studentów Warszawskiej Szkoły Reklamy.
Osiem członkiń SPIEVY, w tym artystka Nadya Sayapina oraz Mila Kotka, spędziło dwa dni na realizacji nagrań w Mochnartem, pracując od świtu aż do deszczowej nocy. Produkcję nadzorowała Natalia Strzelczyk, a zdjęcia realizował zespół studentów Warszawskiej Szkoły Reklamy.
LIPIEC
Katerina Kouzmitcheva
Katerina Kouzmitcheva przyjechała do Mochnarte ze swoim zestawem aparatów, gotowa badać wizualne wymiary codziennej rzeczywistości. Poprzez subtelne i uważne spojrzenie uchwyciła krajobrazy, naturę oraz ludzi, odsłaniając ciche narracje ukryte w zwyczajnym otoczeniu. Podczas pobytu zaprezentowała również swoją praktykę artystyczną publiczności, przybliżając swoje metody oraz podejście koncepcyjne.
Urodzona na Białorusi fotografka, mieszkająca we Wrocławiu, pracuje na styku fotografii dokumentalnej i artystycznej, koncentrując się na tematach tożsamości, pamięci oraz codziennych przestrzeni. Jest absolwentką (MFA) Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta i obecnie kontynuuje studia w Opawie.
Jej twórczość zdobyła międzynarodowe uznanie, w tym nominację do nagrody Foam Paul Huf Award (2024), a także liczne nagrody i wyróżnienia.
![]()
︎︎︎ Katerina Kouzmitcheva
Urodzona na Białorusi fotografka, mieszkająca we Wrocławiu, pracuje na styku fotografii dokumentalnej i artystycznej, koncentrując się na tematach tożsamości, pamięci oraz codziennych przestrzeni. Jest absolwentką (MFA) Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta i obecnie kontynuuje studia w Opawie.
Jej twórczość zdobyła międzynarodowe uznanie, w tym nominację do nagrody Foam Paul Huf Award (2024), a także liczne nagrody i wyróżnienia.
︎︎︎ Katerina Kouzmitcheva
SIERPIEŃ
Tatiana Kochubinska
Mochnarte miało przyjemność gościć Tatianę Kochubińską — niezależną kuratorkę, pisarkę i wykładowczynię, działającą na styku sztuki współczesnej, pamięci historycznej oraz odpowiedzialności społecznej.
Wcześniej związana z Platformą Badawczą PinchukArtCentre w Kijowie, Tatiana współtworzy projekty poświęcone dokumentowaniu i interpretacji ukraińskiej sztuki współczesnej. Jej praktyka kuratorska koncentruje się na dziedzictwie historii sowieckiej oraz jego znaczeniu we współczesności.
Podczas wizyty zapoznała się z kolekcją Mochnarte oraz działalnością fundacji, biorąc udział w rozmowach na temat roli niezależnych przestrzeni artystycznych, szczególnie w kontekście wspierania artystów na emigracji oraz rozwijania krytycznego dialogu.
W tym czasie współkuratorowała wystawę „ARSENAŁ 60!” w Galerii Arsenał w Białymstoku razem z Leną Prents.
Wizyta ta odzwierciedla stałe zaangażowanie Mochnarte w rozwijanie współpracy i wymiany z międzynarodowym środowiskiem kulturalnym.
![]()
︎︎︎ Tatiana Kochubinska ︎
Wcześniej związana z Platformą Badawczą PinchukArtCentre w Kijowie, Tatiana współtworzy projekty poświęcone dokumentowaniu i interpretacji ukraińskiej sztuki współczesnej. Jej praktyka kuratorska koncentruje się na dziedzictwie historii sowieckiej oraz jego znaczeniu we współczesności.
Podczas wizyty zapoznała się z kolekcją Mochnarte oraz działalnością fundacji, biorąc udział w rozmowach na temat roli niezależnych przestrzeni artystycznych, szczególnie w kontekście wspierania artystów na emigracji oraz rozwijania krytycznego dialogu.
W tym czasie współkuratorowała wystawę „ARSENAŁ 60!” w Galerii Arsenał w Białymstoku razem z Leną Prents.
Wizyta ta odzwierciedla stałe zaangażowanie Mochnarte w rozwijanie współpracy i wymiany z międzynarodowym środowiskiem kulturalnym.
︎︎︎ Tatiana Kochubinska ︎
WRZESIEŃ
Aleksandra Kalina
Lena Davidovich
Nadya Sayapina
We wrześniu Mochnarte gościło Aleksandrę Kalinę, która powróciła, aby kontynuować pracę nad katalogiem kolekcji Mochnarte. Wraz z rozwojem kolekcji katalog wymaga regularnych aktualizacji, w tym dokumentowania nowych prac oraz dalszego rozwijania jego struktury.
Podczas pobytu Aleksandra przeprowadziła również serię krótkich wywiadów. Rozmowy te rejestrują refleksje dotyczące kolekcji, przestrzeni oraz bieżącej działalności Mochnarte.
Wybrane fragmenty wywiadów dostępne są na Instagramie Mochnarte.
Podczas pobytu Aleksandra przeprowadziła również serię krótkich wywiadów. Rozmowy te rejestrują refleksje dotyczące kolekcji, przestrzeni oraz bieżącej działalności Mochnarte.
Wybrane fragmenty wywiadów dostępne są na Instagramie Mochnarte.
Lena Davidovich powróciła do Mochnarte, aby kontynuować swoją rezydencję artystyczną.
Podczas pobytu dalej rozwijała swoje badania nad miejscami i stanami „pogranicza”, jednocześnie inicjując nowe poszukiwania związane z lokalnymi pieśniami, dźwiękami i tradycjami. Praca ta stała się podstawą jej projektu „Listen to me, you islands!”, który zaczął nabierać kształtu w kontekście rezydencji.
Równolegle do pracy studyjnej Lena podzieliła się swoim podejściem artystycznym z publicznością podczas spotkania autorskiego, prezentując najnowsze projekty oraz działania w przestrzeni publicznej. Zaprezentowała również spontanicznie zrealizowane wideo, które zostało wyświetlone na drzwiach garażu.
Podczas pobytu dalej rozwijała swoje badania nad miejscami i stanami „pogranicza”, jednocześnie inicjując nowe poszukiwania związane z lokalnymi pieśniami, dźwiękami i tradycjami. Praca ta stała się podstawą jej projektu „Listen to me, you islands!”, który zaczął nabierać kształtu w kontekście rezydencji.
Równolegle do pracy studyjnej Lena podzieliła się swoim podejściem artystycznym z publicznością podczas spotkania autorskiego, prezentując najnowsze projekty oraz działania w przestrzeni publicznej. Zaprezentowała również spontanicznie zrealizowane wideo, które zostało wyświetlone na drzwiach garażu.
Podczas swojej rezydencji w Mochnartem Nadya Sayapina zaprezentowała projekt POKUĆ, badający białoruską tożsamość w kontekście doświadczenia wygnania i migracji.
Odwołując się do tradycyjnego pojęcia pokuć — świętego kąta w domu — artystka reinterpretuję je jako symboliczna przestrzeń, w której pamięć, rytuał i poczucie przynależności są na nowo konstruowane na emigracji. Łącząc współczesny język wizualny z elementami kultury ludowej, Nadya tworzy dialog między przeszłością a teraźniejszością.
Prezentacja miała formę kameralnego spotkania z publicznością, oferując wgląd w proces badawczy artystki oraz otwierając przestrzeń do dyskusji o pamięci kulturowej i doświadczeniu migracji.
Projekt stanowi refleksję nad przymusową migracją jako ciągłym procesem redefiniowania tożsamości, podkreślając zarówno kruchość pamięci kulturowej, jak i jej potencjał transformacyjny.
Odwołując się do tradycyjnego pojęcia pokuć — świętego kąta w domu — artystka reinterpretuję je jako symboliczna przestrzeń, w której pamięć, rytuał i poczucie przynależności są na nowo konstruowane na emigracji. Łącząc współczesny język wizualny z elementami kultury ludowej, Nadya tworzy dialog między przeszłością a teraźniejszością.
Prezentacja miała formę kameralnego spotkania z publicznością, oferując wgląd w proces badawczy artystki oraz otwierając przestrzeń do dyskusji o pamięci kulturowej i doświadczeniu migracji.
Projekt stanowi refleksję nad przymusową migracją jako ciągłym procesem redefiniowania tożsamości, podkreślając zarówno kruchość pamięci kulturowej, jak i jej potencjał transformacyjny.
PAŹDZIERNIK
Palina Shustsitskaya
Walenty Sielwiesiuk
Agnieszka Kilian
Tomek Pawłowski-Jarmołajew
Dobromiła Błaszczyk
Oriana Radziuk
BGSW
Jana Shostak
Piotr Adamski
Daria Sazanovich
Przedstawiciele Fundacji Mochnarte — Palina Shustsitskaya oraz Walenty Sielwiesiuk — wzięli udział w seminarium „Gościnności” w BGSW Ustka (Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej).
Seminarium, prowadzone przez Agnieszkę Kilian, Tomka Pawłowskiego-Jarmołajewa oraz zespół BGSW, a moderowane przez Dobromiłę Błaszczyk i Orianę Radziuk, poświęcone było rezydencjom artystycznym funkcjonującym poza instytucjonalnymi centrami. Skupiało się na gościnności jako praktyce wymiany, refleksji i współdzielenia doświadczeń zakorzenionych w lokalnych kontekstach.
Mochnarte zaprezentowało wystąpienie zatytułowane „Bison and other animals do not have national identity”, odnoszące się do działań prowadzonych w regionie przygranicznym Puszczy Białowieskiej oraz poruszające tematy granic, migracji i współistnienia poza ramami narodowymi.
Działające we wsi Mochnate na Podlasiu, w pobliżu granicy z Białorusią, Mochnarte prowadzi program rezydencyjny wspierający artystów na emigracji, szczególnie z Białorusi, oferując przestrzeń do długoterminowej pracy oraz odbudowywania relacji przerwanych przez przymusową migrację.
Seminarium stworzyło przestrzeń do wymiany doświadczeń oraz refleksji nad rolą zdecentralizowanych przestrzeni kultury we współczesnej praktyce artystycznej.
![]()
︎︎︎ więcej o wydarzeniu
︎︎︎ BGSW ︎
Jana Shostak i Piotr Adamski spędzili tydzień w Mochnartem, pracując nad swoim wspólnym projektem, jednocześnie zanurzając się w rytmie tego miejsca, łącząc intensywną pracę twórczą z chwilami odpoczynku i eksploracji.
Podczas rezydencji zrealizowali serię sesji fotograficznych w ramach swojej działalności jako duet JP1, wykorzystując otaczający krajobraz zarówno jako scenografię, jak i aktywny element procesu twórczego. Odkrywanie okolicy, w tym bardziej odległych miejsc dostępnych dzięki terenowemu jeepowi Mochnarte, stało się częścią ich badań wizualnych.
Jana Shostak jest artystką interdyscyplinarną, działającą na styku performansu, sztuki wizualnej i mediów, często podejmującą tematy tożsamości, migracji i ekspresji politycznej. Piotr Adamski jest artystą wizualnym i reżyserem filmowym, pracującym pomiędzy kinem a sztuką współczesną, koncentrującym się na narracji oraz języku obrazu.
Jako JP1 tworzą projekty na przecięciu performansu, dźwięku i mediów wizualnych, oparte na głosie, obecności i minimalnych gestach. Ich pobyt w Mochnartem stworzył przestrzeń zarówno do pracy twórczej, jak i refleksji, gdzie działalność artystyczna naturalnie przenikała się z codziennym doświadczeniem.
![]()
︎︎︎ Jana Shostak ︎
Daria Sazanovich dołączyła do rezydencji w Mochnartem w przejściowym momencie swojej praktyki artystycznej, poszukując czasu i przestrzeni, by na nowo połączyć się ze swoją twórczością.
Białoruska artystka mieszkająca w Niemczech pracuje na styku mediów cyfrowych, rzemiosła, materiałów roślinnych i wideo, często badając, w jaki sposób doświadczenia indywidualne i zbiorowe są zakorzenione w języku wizualnym i materialnym.
Podczas pobytu odbyła krótkie wyprawy do pobliskich wsi i terenów leśnych, zbierając materiał wizualny i dźwiękowy do swoich prac. Z uważnością na niedostrzegane detale gromadziła obiekty i ślady z otoczenia — w tym poroże jelenia znalezione podczas jednego ze spacerów.
W Mochnartem Sazanovich ukończyła swoje wideo Kołtun, które zostało później zaprezentowane na festiwalu SAMASIEJ. Rezydencja stworzyła przestrzeń zarówno do skupionej pracy, jak i obserwacji oraz spokojnego powrotu do ciągłości twórczej.
![]()
︎︎︎ Daria Sazanovich ︎
Seminarium, prowadzone przez Agnieszkę Kilian, Tomka Pawłowskiego-Jarmołajewa oraz zespół BGSW, a moderowane przez Dobromiłę Błaszczyk i Orianę Radziuk, poświęcone było rezydencjom artystycznym funkcjonującym poza instytucjonalnymi centrami. Skupiało się na gościnności jako praktyce wymiany, refleksji i współdzielenia doświadczeń zakorzenionych w lokalnych kontekstach.
Mochnarte zaprezentowało wystąpienie zatytułowane „Bison and other animals do not have national identity”, odnoszące się do działań prowadzonych w regionie przygranicznym Puszczy Białowieskiej oraz poruszające tematy granic, migracji i współistnienia poza ramami narodowymi.
Działające we wsi Mochnate na Podlasiu, w pobliżu granicy z Białorusią, Mochnarte prowadzi program rezydencyjny wspierający artystów na emigracji, szczególnie z Białorusi, oferując przestrzeń do długoterminowej pracy oraz odbudowywania relacji przerwanych przez przymusową migrację.
Seminarium stworzyło przestrzeń do wymiany doświadczeń oraz refleksji nad rolą zdecentralizowanych przestrzeni kultury we współczesnej praktyce artystycznej.
︎︎︎ więcej o wydarzeniu
︎︎︎ BGSW ︎
Jana Shostak i Piotr Adamski spędzili tydzień w Mochnartem, pracując nad swoim wspólnym projektem, jednocześnie zanurzając się w rytmie tego miejsca, łącząc intensywną pracę twórczą z chwilami odpoczynku i eksploracji.
Podczas rezydencji zrealizowali serię sesji fotograficznych w ramach swojej działalności jako duet JP1, wykorzystując otaczający krajobraz zarówno jako scenografię, jak i aktywny element procesu twórczego. Odkrywanie okolicy, w tym bardziej odległych miejsc dostępnych dzięki terenowemu jeepowi Mochnarte, stało się częścią ich badań wizualnych.
Jana Shostak jest artystką interdyscyplinarną, działającą na styku performansu, sztuki wizualnej i mediów, często podejmującą tematy tożsamości, migracji i ekspresji politycznej. Piotr Adamski jest artystą wizualnym i reżyserem filmowym, pracującym pomiędzy kinem a sztuką współczesną, koncentrującym się na narracji oraz języku obrazu.
Jako JP1 tworzą projekty na przecięciu performansu, dźwięku i mediów wizualnych, oparte na głosie, obecności i minimalnych gestach. Ich pobyt w Mochnartem stworzył przestrzeń zarówno do pracy twórczej, jak i refleksji, gdzie działalność artystyczna naturalnie przenikała się z codziennym doświadczeniem.
︎︎︎ Jana Shostak ︎
Daria Sazanovich dołączyła do rezydencji w Mochnartem w przejściowym momencie swojej praktyki artystycznej, poszukując czasu i przestrzeni, by na nowo połączyć się ze swoją twórczością.
Białoruska artystka mieszkająca w Niemczech pracuje na styku mediów cyfrowych, rzemiosła, materiałów roślinnych i wideo, często badając, w jaki sposób doświadczenia indywidualne i zbiorowe są zakorzenione w języku wizualnym i materialnym.
Podczas pobytu odbyła krótkie wyprawy do pobliskich wsi i terenów leśnych, zbierając materiał wizualny i dźwiękowy do swoich prac. Z uważnością na niedostrzegane detale gromadziła obiekty i ślady z otoczenia — w tym poroże jelenia znalezione podczas jednego ze spacerów.
W Mochnartem Sazanovich ukończyła swoje wideo Kołtun, które zostało później zaprezentowane na festiwalu SAMASIEJ. Rezydencja stworzyła przestrzeń zarówno do skupionej pracy, jak i obserwacji oraz spokojnego powrotu do ciągłości twórczej.
︎︎︎ Daria Sazanovich ︎
LISTOPAD
Malgorzata Dmitruk
Waldemar Janda
Mochnarte zorganizowało wieczór z udziałem artystki Małgorzaty Dmitruk oraz reżysera Waldemara Jandy, którego centralnym punktem była projekcja filmu dokumentalnego „SYZYF Z MIŃSKA”. Film opowiada o wieloletniej przyjaźni twórczej Dmitruk z białoruskim mistrzem grafiki Dmitrijem Mołotkowem, który przez niemal 60 lat prowadził pracownię graficzną w Mińskim Kombinacie Artystycznym.
Małgorzata Dmitruk, polska artystka białoruskiego pochodzenia, tworzy w obszarze grafiki, malarstwa i tkaniny. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, od 2002 roku prowadzi Pracownię Form Graficznych Przestrzennych, koncentrując się na tematach pamięci, tożsamości oraz kultur pogranicza.
Po projekcji odbyła się rozmowa z artystką i reżyserem, podczas której dyskutowano o filmie oraz jego kontekście. Wydarzeniu towarzyszyła również prezentacja cyklu litografii Dmitruk „Kombinat” (2003), w którym obraz, forma i symbolika przenikają się, zapraszając widza do osobistego i refleksyjnego dialogu.
![]()
Małgorzata Dmitruk, polska artystka białoruskiego pochodzenia, tworzy w obszarze grafiki, malarstwa i tkaniny. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, od 2002 roku prowadzi Pracownię Form Graficznych Przestrzennych, koncentrując się na tematach pamięci, tożsamości oraz kultur pogranicza.
Po projekcji odbyła się rozmowa z artystką i reżyserem, podczas której dyskutowano o filmie oraz jego kontekście. Wydarzeniu towarzyszyła również prezentacja cyklu litografii Dmitruk „Kombinat” (2003), w którym obraz, forma i symbolika przenikają się, zapraszając widza do osobistego i refleksyjnego dialogu.
